السلام علیک یا فاطمة الزهرا سلام الله علیه

سلام مادرجون ، سلام طاهره مطهره ،سلام بانوی زخم خورده اززمان تاریک انسانیت 

من آمده ام! اینجا ، کنار دلواپسی های شبانه ام،‌ کنار شعله ور شدن شمع وجودم ،اما چرا دلم آرام نمی گیرد...

دلم گرفته، دلم سخت در سینه گرفته، با تمام وجود تو را می خوانم ؛ از تو چیزی نمی خواهم جز دریای بی ساحل کرامت مادرانه ات را، جز دستهای پر ازمهرسخاوتت را، جز نگاه شفاعتت را که دیرزمانی است در سیل باد بی وفای زمانه گم کرده ام.

هر شب  در کلبه خیال خویش بیادکوچه ی غم، اشک ماتم میریزم و وجودت را با تمام هستی باقیمانده در نهانخانه قلبم نهان می کنم ، چشم هایم را باز نمی کنم تا شاید بتوانم نشانی ازقبرگمشده ات را بر روی پلک های بسته ام حک کنم ، اما باز هم نشان قبر، خالی است... .

نویسنده : علی (علیا) سرابي یاقوند