دلنوشته ای از علی سرابی یاقوند شاعر بالاگریوه لرستان


درشهریوربی طاقتی باآفتابی سوزان اما

هوای قلم این روزهاپرازانده وماتم است بررخت کلمات ابرهایی سیاه وباران زا نشسته اندتاقامت خم شده روزگارپرفتنه راازاشک فراق وحسرت ترنماید....

الهی :

هرکجامینگرم کینه ودردمیبینم 

وضمیرعاشقان راآه سردمیبینم 

عده ای درنازونعمت سرخ شدند

عده ای رادررکاب رخ زردمیبینم 

برخی درکاخ خیانت گشته غرق

برخی زیرزنجیرارابه گردمیبینم 

بعضی هاازسیری نان جان دهند

بعضی هارابانداری درنبردمیبینم 

افرادی ازغم وغصه اطلاعی ندارند

جمعی برحلقه آه بخت آوردمیبینم 

کسانی دیدیم که لاف ژن میزدند

ولی من ژن رادرون رگ مردمیبینم

لحظه لحظه میرسدکاردان عشق

اماعشق رابانوایی پُرْ جَرَدْ میبینم 

عقرب طالع اگر رقص کنان می آید

چونکه باعلیابدنبال هماوردمیبینم

علی_سرابی_یاقوند 

ف،ت،سیاسی فرهنگی رسانه شاعرحماسی سرا بالاگریوه لرستان 

مابقی اشعار ودکلمه هارامیتوانیددر کانال تلگرام 

مشاهده کنید.. لطفاروی کانال کلیک کنید

 



:: موضوعات مرتبط: تصاویر , دلنوشته های غمگین , ,
:: برچسب‌ها: اشعار , ادبیات ایران , اقوام , لرستان , اندیمشک ,
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
نویسنده : غریبه آشنا
تاریخ : چهار شنبه 8 شهريور 1396

صفحه قبل 1 2 3 4 5 ... 95 صفحه بعد